به گزارش ایسنا، وي که به همراه تعدادی از معاونان این وزارتخانه و روسای دانشگاههای تهران با آیتالله مصباح یزدی در محل موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) قم دیدار میکرد، افزود: «فضای حاكم بر دانشگاهها نسبت به گذشته بسیار فرق كرده ولی هنوز با فضای مطلوب فاصله داریم اما فكر میكنم با برنامهریزیهای انجام گرفته در پنج سال آینده به جایی برسیم كه هنگام ورود به دانشگاه حس كنیم كه به یك دانشگاه اسلامی قدم گذاشتهایم.»
زاهدی گفت: «قبل از دولت نهم در دانشگاهها بعضی از جریانات سیاسی فضایی را ایجاد كرده بودند كه در آن صحبت از دین و معنویت در كنار تحصیل بسیار مشكل بود، ولی حداقل كار ما در این دو سال اخیر این بود كه اكنون در دانشگاهها بعضاً گفته میشود كه وضع معنوی حاكم بر دانشگاهها مناسب نیست و حداقل این موضوع اكنون حس میشود كه قبلاً حتی این كمبود حس هم نمیشد و این خود یك موفقیت محسوب میشود.»
در این دیدار همچنین «محمدتقی مصباح یزدي با قدردانی از دكتر زاهدی و عملكرد وی در طول دو سال گذشته در وزارت علوم به پیشرفت شتابان و بیش از حد انتظار در بسیاری از امور دولت جدید اشاره كرد و گفت: «البته این به معنای نفی اشتباهات و كمبودها نیست ولی در مقام مقایسه با امور گذشته باید زمان زیادی برای بیان برتریهای دولت نهم صرف كرد.»
وی در بخش دیگری از سخنان خود با بیان اینكه یكی از مسائل اساسی انقلاب، اسلامی شدن دانشگاههاست گفت: از همان آغاز كار ستاد 6 نفره انقلاب فرهنگی، مقرر شد كتابهای معارف برای تدریس در دانشگاهها را خود ستاد تهیه كند و استادش را حوزه تأمین نماید ولی درخصوص تربیت اساتید معارف هیچ تصمیمی گرفته نشد و نتیجهاش همین است كه ما اكنون با كمبود 5000 استاد معارف در دانشگاهها مواجه هستیم.
رییس موسسه آموزشی ـ پژوهشی امام خمینی(ره) با انتقاد از عدم پیشرفت قابل توجه در خصوص اسلامی شدن دانشگاهها گفت: «در دوران گذشته در جلسات اسلامی شدن دانشگاهها، حتی نامی هم از اسلام برده نمیشد تا جایی كه مقام معظم رهبری از وزیر علوم وقت، اسلامی شدن دانشگاهها را خواستار شدند ولی متأسفانه این امر محقق نشد.»
وی با اشاره به پشتیبانی همه جانبه موسسه آموزشی ـ پژوهشی امام خمینی(ره) از اسلامی شدن دانشگاهها گفت: «وقتی دولتی بخواهد در خصوص اسلامی شدن دانشگاهها گام بردارد به نظر میرسد كه راه خیلی روشنی در پیش دارد؛ چنانچه ما در اولین دیدار با رییس جمهور دولت نهم آمادگی خود را در این خصوص به عنوان یك وظیفه شرعی اعلام كردیم و سعی میكنیم همه توان خود را در انجام این مهم و همكاری با دولت به كار گیریم.»
منتظر می مانیم تا تو از ره برسی
لحظه آمدنت صد هزاران گل سرخ
در رهت می کاریم گر برآید نفسی
آن قدر دیر نیا تا هماهنگ شود
بانگ برگشتن تو با صدای جرسی
این همه شعر و غزل ره به افلاک نبرد
از کجا باید یافت به خدا دسترسی
جز تو کز آمدنت می رود رنگ ملال
آزمودم همه را نیست فریاد رسی
از همان راه دراز حال ما را بنگر
که نداریم به دل احتیاج و هوسی
تو بیا در وا کن چه تماشا دارد
که پرد مرغ اسیر در میان قفسی
رویش گل به چمن دلکش و روح افزا
وقتی از بام و هوا می وزد خار و خسی
روز پروازت را با من آهسته بگو
مطمئن باش و بدان که نگویم به کسی
نوابی
--------------------------------
سحر با باد میگفتم حديث آرزومندی
خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی
دعای صبح و آه شب کليد گنج مقصود است
بدين راه و روش میرو که با دلدار پيوندی
قلم را آن زبان نبود که سر عشق گويد باز
برای تعجیل در ظهورش لطفا دعای فرج را در همین دقایقی که در وبلاگ به سر می برید زمزمه کنید
![]() |
| هويدا |
مجلس شورای ملی همان روز پس از استماع گزارش امير عباس هويدا نخست وزير وقت با دادن راي اعتماد به او بر اقدام نيروي دريايي صحه گذارد، ولي اين اقدام در كشورهاي عربي مخصوصا عراق با واكنش منفي رو به رو شد. دولت وقت عراق به علامت اعتراض روابط سياسي خود را با ايران قطع كرد. سوريه، ليبي، كويت، سعودي، ابوظبي و راس الخيمه به ايران اعتراض كردند. امير راس الخيمه به انگلستان شكايت برد و دولتهاي عراق، ليبي، الجزاير، يمن جنوبی (عدن) و كويت برضد ايران به شوراي امنيت سازمان ملل شكايت بردند و شورا رسيدگي كرد و ايران با اسناد و شواهد تاريخي، مالكيت بر جزاير را كه انگلستان بمانند ساير جزاير خليج فارس از ايران جدا كرده بود ثابت كرد. انگلستان 26 نوامبر 1970 (درست يك سال پيش از آن) نيروهاي خود را از شرق سوئز از جمله خليج فارس خارج ساخته بودكه ايران فرصت يافت بعضي جزاير خود را پس بگبرد.
معارضه دودمانهاي پس از صفويه با انگلستان بر سر سرزمين هاي ايراني
خليج فارس هميشه وجود داشت و تنها در قسمتي از دوران قاجارها، ايران به
دليل نداشتن قدرت دريايي موثر سكوت نظامي كرده بود.
انگلستان و
از جمله خبرگزاري آن، رويتر، و برخي از رسانه هايش از دو ــ سه دهه پيش از
راه كينه جويي و نشان دادن خصومت خود نسبت به ايرانيان و جلب دوستي
امارات، خليج فارس را كه از 25 قرن پيش به اين نام خوانده مي شود «خليج» و
يا خليج عربي مي خوانند كه نگارنده اين سايت به همين سبب، از تابستان
سال1998 رويتر را تحريم كرده است.
منبع: http://www.iranianshistoryonthisday.com/farsi.asp



